87

 

برون شو ای غم از سینه که لطف یار می‌آید                         

تو هم ای دل ز من گم شو که آن دلدار می‌آید

نگویم یار را شادی که از شادی گذشتست او                          

مرا از فرط عشق او ز شادی عار می‌آید

مسلمانان مسلمانان مسلمانی ز سر گیرید                

که کفر از شرم یار من مسلمان وار می‌آید

برو ای شکر کاین نعمت ز حد شکر بیرون شد                     

نخواهم صبر گر چه او گهی هم کار می‌آید

روید ای جمله صورت‌ها که صورت‌های نو آمد                    

علم هاتان نگون گردد که آن بسیار می‌آید

در و دیوار این سینه همی‌درد ز انبوهی            

که اندر در نمی‌گنجد پس از دیوار می‌آید

 

 

 

مولوی

/ 2 نظر / 25 بازدید
روزالی پیرسون

آهسته گفت: خدانگهدارت و در را بست و رفت … آدمها چه راحت مسئولیت خودشان را به گردن “خدا” مى اندازند…!